درس هجدهم :تمییز

1- تمیز را تعریف کنید؟

1- تمیز اسمی است جامد و نکره – که بعد از کلمه یا نسبت مهمی می آید.

و ابهام آن را برطرف می سازد.

مانند: إشتَریتُ عِشریْنَ کتاباً

کتاب تمیز است برای عشرین

2- تمیز بر چند قسم است؟

2- تمیز بر دو قسم است:

1- تمیز ذات: رفع ابهام از کلمه می کند.

2- تمیز نسبت: رفع ابهام از نسبت موجود در جمله می کند.

3- تمیز ذات بر چند قسم است؟

3- تمیز ذات بر سه قسم است

1- تمیز برای عدد= مانند: بِعتُ عَشُرین کتاباً

2- تمیز برای جنس = رئیتُ خاتماً ذهَباً

3- تمیز برای مقدار و مقدار بر چند قسم است

 

 

 

 

                                      1- برای عدد، مانند: بعث عشرین کتاباً

                   1- تمیز از       2- برای جنس، مانند: رئیتُ خاتماً ذهباً

                   ذات    

تمیز                                     1- وزن

                   2- برای مقدار    2- کیل

                                         3- مساحت

                   3- تمیز برای رفع ابهام از نسبت

تمیز مقدار عبارت است از:

الف: وزن مانند: إشَتَریتُ منوینِ عَسَلاً

ب: کیل مانند: اَعطَیتُ الفَقیر صاعاً قُمحاً

ج: مساحت مانند: هذا ذِراعٌ اَرضاً

4- تمیز نسبت را توضیح دهید؟

4- تمیز نسبت رفع ابهام می کند از نسبت موجود در جمله.

مانند: علیٌ اَفضلُ منکَ عِلماً

اول مشخص نبود علی از چه جهتی از تو برتر است وقتی علماً را آوردیم رفع ابهام شد.

5- کدامیک از این تمیز ها مجرور واقع می شوند؟

5- گاهی ممکن است تمیز ذات مجرور واقع شود.

به حرف جر یا به اضافه

مانند: رایتُ خاتم ذهبٍ = مجرور به اضافه

مانند: رایتُ خاتماً من ذهبٍ = مجرور به حرف جر

1- تمیز اعداد بر چند دسته است؟

1- تمیز اعداد بر سه دسته تقسیم می شوند.

1- تمیز از عدد سه تا عدد ده              از 3 تا 10

2- تمیز از عدد ده تا عدد صد              از 10 تا 100

3- تمیز از عدد صد به بالا                  از 100 به بالا

2- حکم هر سه قسم تمیز را بیان کنید؟

2- تمیز عدد 3 تا 10 جمع است و مجرور، لفظاً مجروراً و محلاً منصوب،

مانند: عِندی ثَلاثَةُ رِجالٍ، رجال تمیز است محلاً منصوب و لفظاً مجرور

حکم تمیز عدد ده تا صد مفرد است و منصوب،

مانند: اِنّی رَأیتُ اَحَدَ عَشَرَ کَوکَباً، کوکب تمیز مفرد و منصوب است.

حکم تمیز عدد صد به بالا مفرد است و مجرور،

مانند: رَأیتُ ماَةَ رَجُلٍ، رجل مفرد است و مجرور.

3- چرا می گوییم لفظاً مجرور و محلاً منصوب؟

3- برای اینکه حکم تمیز این است که منصوب باشد اما دراینجا چون مضافٌ الیه واقع شده مجرور است. لذا می گوییم لفظاً مجرور است چون مضاف الیه است و محلاً منصوب است، چون تمیز است و تمیز از منصوبات است.

شعر

ز سه تا ده همه جمع اند و مجرور

ز ده تا صد همه فرد ند و منصوب

ز صد برتر همه فردند و مجررو

4-تمییز در اصل چیست؟

4- تمییز در اصل مبتدا، فاعل، یا مفعول است:

روش تشخیص:

الف( تمییز اگر بعد از وزن أَفعل بیاید یا در جمله اسمیه واقع شود در اصل مبتدا است:

هذا الرجلُ اکثرُ منّا علماً ». علمُ هذا الرجلِ اکثرُ منّا «

ب( تمییز اگر بعد از فعل لازم بیاید در اصل فاعل است.

إزدَهرتْ هذِهِ الحدیقةُ وَردا ». ازدَهَر وردُ هذا الحدیقةِ «

ج( تمییز اگر بعد از متعدی بیاید در اصل مفعول است.

فَجّرنَا الارضَ عیونا ».فجّرنا عیونَ الأرضِ «

نکته: اصل تمییز ویژه تمییز نسبت است پس تمییز مفرد اصل ندار.

-1 اگرجمله ما جمله فعلیه باشد وفعل آن لازم باشد،اصل تمییز به صورت فاعل خواهدبودیعنی درجمله -

جدیدتمییزدرنقش فاعل خواهدبود وفاعل جمله قبل نقش مضاف الیه راخواهدداشت.

مثل فاضَ النَّهرُ ماء ا.)فاضَ فعل النَّهرُ فاعل ماء ا تمییز(

تبدیل:فاضَ ماء النَّهرِ .)فاضَ فعل ماء فاعل النَّهرِ مضاف الیه(

2- اگرجمله ماجمله فعلیه باشدوفعل آن متعدی باشد،اصل تمییز،مفعول میشودیعنی تمییزدرنقش مفعول ومفعول قبلی درنقش مضاف الیه درمی آید.

درنقش مضاف الیه درمی آید.